Denis Diderot (1713-1784) w powszechnej opinii związany jest z imponującym przedsięwzięciem, jakim była redakcja Encyklopedii, jednego z najbardziej reprezentatywnych przejawów francuskiego i europejskiego oświecenia. Diderot był jednak kimś znacznie więcej niż redaktorem wielkiego działa, był
Już pierwszy kontakt ze spuścizną intelektualną Maxa Webera (1864-1920) wywołuje prowokacyjne pytanie: Kim był autor dzieła "Etyka protestancka a duch kapitalizmu"?. Krytycy definiowali go jako prawnika, historyka, ekonomistę i historyka ekonomii, a także polityka, naukowca, socjologa i teoretyka
Czy możliwa jest interpretacja dziedzictwa Antonia Gramsciego (1891-1937) i Lousia Althussera (1918-1990), aby uczynić obecność marksizmu w dzisiejszych czasach aktualnym? Nie ma wątpliwości, że jego tradycyjna wersja dotyczy w dużej mierze już przebrzmiałych problemów i ma raczej wymiar tylko
Filozoficzna ponowoczesność jako postmetafizyka (krytyka technokratycznego scjentyzmu) i jako post-historia (krytyka wolnego rynku i kolonialnego czasu linearnego) znalazła swoich najwybitniejszych przedstawicieli w osobach Jean-François Lyotarda (1924-1998) i Gianniego Vattima (1936), którzy w
Søren Kierkegaard (1813-1855) jest autorem bardzo osobistych dzieł, które otwierają nową drogę w historii myśli. Fundamentem swojej teorii uczynił podmiot istniejący, człowieka rzeczywistego i historycznego, tworząc w ten sposób nową koncepcję poznania i prawdy, która nie jest abstrakcyjna i
Nikt nie zajmował się pojęciem sprawiedliwości we współczesnym świecie z większym entuzjazmem i dyscypliną niż John Rawls (1921-2002). Z wytrwałością dążył do rozwiązania konfliktu między wolnością a równością, nie rezygnując z żadnej z nich, ponieważ obie są fundamentem demokracji. Motywem
Ludwig Wittgenstein (1889-1951) dwukrotnie zrewolucjonizował historię filozofii, co sprawia, że jego myśl można podzielić na dwa odrębne etapy: pierwszy to obrazkowa teoria znaczenia, a w drugim motyw przewodni jego rozmyśleń można sprowadzić do maksymy: „znaczenie słowa leży w jego użyciu”.
Theodor Wiesengrund Adorno (1903-1969) słusznie uważany jest za jednego z ojców myśli krytycznej XX wieku. Wraz z Horkheimerem, Benjaminem i innymi myślicielami założył Instytut Badań Społecznych, znany jako Szkoła frankfurcka. Jego życie było naznaczone wielkimi tragicznymi wydarzeniami ubiegłego
Z pewnością w historii filozofii są chwilę, których nie można poddać w wątpliwość. Pozbawić filozofię Platona, Arystotelesa, Kartezjusza czy Kanta oznaczałoby ściąć jej głowę. Czy to samo można powiedzieć o Georgu Wilhelmie Friedrichu Heglu (1770-1831)? Wielu podkreślało ciężar niektórych tez
Blaise Pascal (1623-1662) został opisany przez Baudelaire'a w "Kwiatach zła" jako ten, który "miał otchłań, która wciąż płynęła z nim". I z pewnością tak było. Była to nieskończona otchłań, z której uczynił miarę natury człowieka i to w najbardziej niesprawiedliwy sposób, jaki ówczesna filozofia
